مسلک به قلم پریسا حصیری
پارت سی و نهم :
حتی اگر تمام وجودش از ترس می‌لرزید، حتی اگر هیچ‌کس صدایش را نمی‌شنید، هنوز یک نفر بود که می‌توانست برای نجات خودش به او امید ببندد.
توماج...توماجی که اگر می فهمید رفتنش را نمی دانست چه جوابی دارد که به او بدهد!
فقط امیدوار بود پیامش را دیده باشد.
چند کیلومتر آن‌طرف‌تر، توماج تازه به خانه برگشته بود!
فکر می‌کرد مهوا در خانه است ؛ ولی چراغ خاموش حانه در ذوقش
لطفا صبر کنید...
nili
1وای وای وای یه پارت هدیه بدهه ترو خداا🥺🥺🩵