پارت چهل و پنجم :
«...میبینم صورتمو تو آینه، با لبی خسته میپرسم از خودم، این غریبه کیه از من چی میخواد، اون به من یا من به اون خیره شدم...»
صدایش را زیاد کرد و دستش را از روی رادیو کنار کشید. صدای فرهاد در فضای ماشین پیچید و با عطر تلخی که از شیشهی عطر روی داشبورد بلند میشد، درآمیخت. انگشتهایش روی فرمان ضرب گرفته بودند و نگاهش میان مسیر روبهرو و آینهی ماشین در رفتوآمد بود.
«...ب
لطفا صبر کنید...
