پارت چهل و چهارم :
.
ـ دور از جون؛ ولی... خودت میدونی که خاطرت برام عزیزه. رو هوام داداش، دنبالمَن. مثل گاو پیشونی سفیدم. میسپرم برات؛ اما بعید میدونم به جایی قد بده. اون مارمولک حتی یه لباس رو دوبار نمیپوشه، چه برسه به اینکه ردی از خودش بذاره.
طاها آرنجش را روی میز گذاشت و انگشتهایش را در هم قفل کرد. صدای قاشقی که چند میز آنطرفتر به استکان میخورد، با خشخش قلقل قلیانها قاطی شده بود.
لطفا صبر کنید...
