سایه نشین دل ارباب به قلم زهرا خزائی
پارت دویست و بیست و چهارم :
نازگل
هیچ‌کس چیزی نگفت.
انگار همه هنوز زیر سنگینی حرف‌های ارباب یوسف مانده بودند.
باد آرام میان شاخه‌های درخت‌های حیاط می‌پیچید.
نامه هنوز توی دست‌های پیرمرد دانا بود.
اشک روی گونه‌های مهربس سرازیر بود.
حتی شورانگیز هم دیگر سرش را بالا نمی‌آورد هنوز باورم نمی‌شد.
سال‌ها قبل مردی که دیگر بین ما نبود، انگار از همان روز، مرا پذیرفته بود.
لطفا صبر کنید...
