سجین به قلم آرزو مهاجر
پارت چهل و هفتم :
صدای گرومب گرومب قدمهای سید که روی پلهها میدوید و بعد از آن سپس در راهرو، زهرهی دل را ترکاند. داخل همکف که رسید، عربده کشید: دل!
خواست به سویش بدود که دل اسلحه را از پشت کمرش بیرون آورد و با انگشتانِ لرزان به سمت او نشانه رفت. دستانش بدجوری میلرزید.
ـ جلو بیای بهت شلیک میکنم.
سید سرجایش ایستاد. جلال با ظرفها به آشپزخانه فرار کرد و وسط راه یک لیوان از دستش افتاد Ù
لطفا صبر کنید...

هستی
0سید بی ادب خجالت نمی کشی کفتر بغ بغو رو ناراحت میکنیی( اصلا هم عاشق لفظ کفتر بغ بغو نشدم)