پارت پنجاه و چهارم :

کت چرم اش را در می آورد و بدون حرف روی شانه هایم می اندازد.
شانه های پهن و سینه ستبر اش نیمی از پیاده رو را گرفته است و او مجبور می شود مدام به بقیه راه بدهد.
با خنده نمی توانم خودم را کنترل کنم.
- وای خیلی بزرگی خدایی.
می خندد و چیزی نمی گوید.
کنار هم روی جدول می نشینیم و باقالی داغ می خوریم.
گلپر و نمک و فلفل به اندازه می زند به ظرف من، و من در این مدت کوتاه خیره چشم هایی مÛ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • 𝐏𝐚𝐧𝐢𝐳 𝐀𝐡𝐦𝐚𝐝𝐢

    0

    چه جمله قشنگی از صادق هدایت رو توی رمانت گذاشتی🥲عالیی بود عزیزم، بگم خدا این بابک رو چیکارش کنه😑

    ۱ هفته پیش
  • زهرا مجموعی | نویسنده رمان

    خوشحالم که به دلت نشست عزیزم🌹 بابک هم انگار قراره همچنان روی اعصابمون قدم بزنه 😂😑

    ۶ روز پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️