مثل تو مثل هیچکس به قلم مهسا خدایی
پارت صد و چهل و دوم :
یه بالشت از روی تخت برداشتم و گذاشتم روی پاش. محل قرارگیری بچه رو تنظیم کردم و داشتم برای شیدا توضیح می‌دادم که چطور به بچه شیر بده که در با صدای بدی به دیوار خورد. با تعجب به پشت سرم نگاه کردم و با دیدن چهرۀ عبوس تاجیک ناخودآگاه اخمام رفت توی هم.
شیدا با ترس گفت:
-سلام، ببخشید.
ولی من با پررویی گفتم:
-چیه؟
با حرص به بچه اشاره کرد و گفت:
-چرا صدای این‌و خفه نمی‌کنین؟ نم
لطفا صبر کنید...
