مثل تو مثل هیچکس به قلم مهسا خدایی
پارت صد و چهل و سوم :
تازه چشمام داشت گرم می‌شد که با حس خفگی چشمام رو باز کردم. تاجیک روی قفسۀ سینه‌م نشسته بود و دستاش رو دور گلوم فشار می‌داد. اول سعی کردم تا خودم رو از دستش خلاص کنم، اما زور وحشتناکی که پیدا کرده بود در برابر زور منه خواب‌آلود خیلی زیادتر بود.
لبخند کریهی زد و با لحن ترسناکی گفت:
-می‌بینی؟ جونت تو دستای منه! این عاقبت کسیه که شلنگ تخته بندازه. هیچ کس نیست که به دادت برسه. می‌کشمت
لطفا صبر کنید...
