بازگشت دوباره به قلم حمیده جاهدین محمدی
پارت چهل و پنجم :
ما از آنجا بیرون آمدیم و در محیط دانشکده، روی یک نیمکت، در جای خلوتی نشستیم..
نیلوفر، لیوان آبی به دستم داد و کنارم نشست، درحالی که من، غرق در افکار خویش بودم.
_ حالا باید چیکار کنیم؟!..به نظرت چی میشه نیلوفر؟!.. یه ذره آبرو داشتم که اون هم، این آدم ها دارند به بادش میدهند.
نیلوفر با تأسف، سرش را تکان داد و آهی کشید.
_ نمیدونم حیا!... فعلاً که!.. هر دَم از این باغ، Ø
لطفا صبر کنید...
