خان دایی به قلم آرزو هاشم آبادی
پارت هشتاد و سوم :
از تصور حرفی که خودم زدم؛ از شدت ترس تیغه ی پشت کمرم تیر کشید ولی او بی تفاوت لایی می کشید و با بدترین و وحشتناک ترین سرعت رانندگی می کرد.
جوابم را نداد. لعنتی جواب نداد تا بفهمم چه خاکی به سرم شده.مدام می ترسیدم نکند کار همان زنیکه ی آشغال باشد.
نکند فهمیده که لو رفتم و حالا قصد کرده مرا از روی زمین محو کند.
خدایااا...چه غلطی کردم خودم را وسط این بازی کثیف و خطرناک انداختم.
کاش
لطفا صبر کنید...
