پارت بیست و دوم :

دلوین توی سالن همراه مادرش منتظرم بودند.
جواب سلام و احوال پرسی مادرش را به گرمی دادم و در فرصتی که مادرش حواسش نبود، بازوی دلوین را توی دستم گرفتم و به سمت اتاقش هلش دادم.
وارد اتاق شدیم و در را پشت سرم بستم. ترسیده بود. این را مردمک چشمانش فریاد میزد
- گوش کن الهه
سیلی‌ای توی صورتش زدم که برق از سرش پرید.
- حق داری بگی اصلاً به تو چه زندگی خودم بود ولی خوب گوش کن حرفاما میزن

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳ ساعت پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️