خان دایی به قلم آرزو هاشم آبادی
پارت هشتاد :
درمانده وار....با بیچارگی تمام؛ قدمی جلو رفتم و روبه روی قد و هیکل بزرگش ایستادم.
بدبختی از وجناتم شره می کرد پس فقط نالیدم:
_ ببین خان دایی...بشیر سالار...اصلا هرکسی که هستی.من بخت برگشته فقط به خاطر نجات خانواده ام دست به این کار زدم. من ...من اصلا نمی دونستم قراره این جوری بشه.
گفتم یه کاری براشون انجام می دم تهش آینده ی خودم و خانواده ام یه عمر تامینه. فکر نمی کردم بخوان بهم کلک

لطفا صبر کنید...

فاطمه
0وای چه جای حساسی تموم شد😃 کاش پارت هدیه داشتیم