تو که مرده بودی به قلم محبوبه لطیفی
پارت نود و سوم :
صبح روز بعد، اولین چیزی که فهمیدم این بود که تصمیم گرفتن، برخلاف چیزی که فکر می‌کردم، هیچ‌چیز را ساده نمی‌کند.حتی سخت‌ترش می‌کند.چون تا دیشب می‌توانستم پشت یک جمله پنهان شوم.
ـ نمی‌دونم.
اما حالا دیگر گفته بودم می‌خواهم امتحانش کنیم و همین جمله، از صبح مثل چیزی سنگین گوشه ذهنم مانده بود.جلوی آینه ایستاده بودم و روسری‌ام را مرتب می‌کردم که آوین از پشت سرم گفت:
لطفا صبر کنید...
