پارت سی و ششم :
نوا چند لحظه همانطور که روی تاب نشسته بود، به پدرش خیره ماند.
آنقدر دلش گرفته بود که حتی باز کردن دهانش برای گفتن یک «بله» ساده هم برایش سخت بود.
لبهایش را روی هم فشرد و آه عمیقی کشید؛ آهی که بیشتر از آنکه خستگی باشد، بوی درماندگی میداد.
بعد بدون اینکه جواب پدرش را بدهد، نگاهش را پایین انداخت و انگشتهایش را در هم گره زد.
محمد همانجا، جلوی در، چند ثانیÙ
لطفا صبر کنید...

ریحانه
0❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️