پارت هشتاد و هفتم :
انگشتان مهوان روی کلیدهای سرد کنسول فرود آمد؛ نبردی دیوانهوار میان گوشت و استخوانِ لرزان با قطعات بیروح سیلیکون و فولاد. هر ضربهای که میزد، ردی از صدای تیز و کوبندهی کلیدها در جمجمهاش زنگ برمیداشت. نوارهای مارپیچی روی مانیتورها به رنگ بنفشِ کدر درآمده بودند و ردیفهای پیدرپی از کدهای ژنتیکی، همچون دانههای تگرگ در شبی طوفانی، از برابر مردمکهایش سقوط میکردند. سوزش چØ
لطفا صبر کنید...

ارغوان
0سلام، رمان قشنگی هست، امیدوارم باقی پارت ها هم به همین زیبایی باشه، لطفا زودتر پارت بزارید🙏🙏