پارت هشتاد و هفتم :

انگشتان مهوان روی کلیدهای سرد کنسول فرود آمد؛ نبردی دیوانه‌وار میان گوشت و استخوانِ لرزان با قطعات بی‌روح سیلیکون و فولاد. هر ضربه‌ای که می‌زد، ردی از صدای تیز و کوبنده‌ی کلیدها در جمجمه‌اش زنگ برمی‌داشت. نوارهای مارپیچی روی مانیتورها به رنگ بنفشِ کدر درآمده بودند و ردیف‌های پی‌درپی از کدهای ژنتیکی، همچون دانه‌های تگرگ در شبی طوفانی، از برابر مردمک‌هایش سقوط می‌کردند. سوزش چØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ارغوان

    0

    سلام، رمان قشنگی هست، امیدوارم باقی پارت ها هم به همین زیبایی باشه، لطفا زودتر پارت بزارید🙏🙏

    ۴ هفته پیش
  • فخری

    0

    ای وای بد شد که؟سپاس حنانه جون خدا قوت گلم قلم زیبات مانا 💞 💞 💞 💞 💞 💞

    ۱ ماه پیش
  • فاطی

    1

    عجیب همه چیز درهم آویخته شده.عشق و کار و حافظ سپر شد برای تمام مهوان

    ۱ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️