خان دایی به قلم آرزو هاشم آبادی
پارت هفتاد و پنجم :
خیلی زود روی یک پا چرخید و سایه ی نحسش را از روی سرم برداشت و با خودش بیرون برد.
و من جان از دست و پایم رفت و مجبور شدم دست به لبه ی کابینت پشت سرم بگیرم.
به معنای واقعی داشتم از شدت هیجان و استرس خفه می شدم.
هیچوقت فکر نمی کردم مردک غول تشن این طور بی حیا و پررو باشد.
نگاه هیز و هوس آلودش از جلوی چشمانم کنار نمی رفت.
دست هایم را مشت کردم و به سمت سینک برگشتم.
ظرف ها را ب
لطفا صبر کنید...
