مسلک به قلم پریسا حصیری
پارت سی و ششم :
توماج خودش را نزدیک می کند، آنقدر که نفس هایشان درهم ادغام شده بود، نگاه هیز و گرسنه اش را از چشمان مهتا به لبانش و از لبانش به چشمانش می دوزد.
حسی در وجود هر دو می جوشید، حسی که قلبشان را به تاپ تاپ می انداخت!
توماج کنار لبش پچ می زند:
_همیشه قلبت انقدر تند می زنه؟
مهوا سرش را روی شانه کج کرده تا کمی آرام شود! یعنی آنقدر صدای ضربان قلبش بلند بود که توماج هم می شنی
لطفا صبر کنید...
