مسلک به قلم پریسا حصیری
پارت سی و پنجم :
در خانه مثل دو روح شده بودند، از آن روز مهوا سعی می کرد زیاد با توماج چشم در چشم نشود.
روزهایی که در خانه بود حداقل سعی اش این بود که در اتاقش بماند و از توماج دوری کند، ولی توماج کلافه و سردرگم بود.
روزها به در اتاقش خیره می ماند و در آخر در نامیدانه ترین حالت به روی همان کاناپه خوابش می برد.
با خود که دروغ نداشت، او به بودن مهوا عادت کرده بود!
با روشن شدن هوا، مه
لطفا صبر کنید...
هستی
0بسیار عالی شخصیت مهوا رو خیلی دوست دارم اینکه سعی میکنه خط قرمز هارو رعایت کنه بنظرم خیلی خوبیه💜❤👌🏻