بها به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و چهل و سوم :
***
- نیرا، این وقت شب کجا داری میری؟
با شنیدن صدای پچ پچ وار و خواب‌آلود گرتا که از یه جایی توی تاریکی به گوشم رسید، ایستادم.
اولش برنگشتم و محکم سرجام موندم، دست هام رو مشت کردم و بعد از نفس عمیقی به سمتش برگشتم.
با عادت کردن چشم هام به تاریکی، تونستم ببینمش که دستش رو به در کلبه اشون گرفته بود و با ناباوری بهم نگاه می کرد.
با دست چشم هاش رو مالید و وقتی به این باور رسید که و
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
ماهی
1واقعا جنگ خیلی سخته این رمان معنای جنگ واقعی رو به من فهموند🥲
۳ هفته پیشاکرم بانو
1مثل همیشه پر مفهوم و زیبا♥️♥️🌹🌹
۴ هفته پیشYas
1امیدوارم آیرین بره پیش اریک و همه چیز بینشون درست شه من خیلی به این عشق باور دارم..
۴ هفته پیشAvin
1پارت زیبا و پر از مفهومی بود، خوشحالم که این رمان به همه جنبه های مربوط به جنگ میپردازه و چیزی رو از قلم نمیندازه، شخصیت های فرعیشم کاملاپخته و هدف دارن پیش میرن👌❤️
۴ هفته پیشمهسا
2بها هر جنگی بیشتر از مسببانش توسط مردم پرداخت میشه.. مردمی که نقشی توش نداشتن.. مثلا آلکازار اونجوری و زن و بچشم خیلی زود مردن.. ولی مردم آیرس چی؟ مشکلات ناشی از جنگ درون اونها تا ابد ادامه داره
۴ هفته پیشSky
2سختی های بیهوده و مرگ های بی ثمر.. حقیقت ج.نگ همینه💔 خسته نباشی عزیزم مثل همیشه عالی بود
۴ هفته پیش
لطفا صبر کنید...
Godrina
0و باز هم جزییات این رمان منو تحت تاثیر قرار داد، روایت کاملی داره از همه چیز.. از عشق، از دوست داشتن، وطن دوستی، جنگ، خونواده، بحران و جدایی و تنهایی و همه چیز..🫠