ال پیانو به قلم مهتاب جهان فر
پارت پنجاه و هشتم :
دو ساعتی از رفتن پویان و سپنتا میگذشت. روشنک رفته بود و الناز مشغول جمع کردن وسایلش برای رفتن شد که صدای زنگ موبایلش در سکوت مغازه پیچید. اسم عطا بود که روی صفحه خاموش و روشن میشد. دستش را روی آیکون سبز کشید و گوشی را میان گوش و شانهش نگه داشت. همزمان که یکی از تیشرتهای روی میز را داخل قفسهی پشت سرش میگذاشت، جواب داد:
_ جانم عطا؟
_ بوتیکی هنوز دردونه؟
از شنیدن لفظ دردوÙ
لطفا صبر کنید...

شادان
0اینا کی بودن اصلا ..؟ نکنه کار سپنتاست؟