گیان یعنی جان به قلم فاطمه اصغری
پارت صد و پنجاه و پنجم :
به در اتاق که می‌رسم از همانجا اخم و تخمش را متوجهم می‌کند. میان سرفه‌هایش با صدایی خفه تشر می‌زند:
- از رو نمیری، نه؟ من مرد گنده از پا افتادم از درد. کرونا می‌گیری می‌میری بچه. پاشو برو خونه‌تون.
وارد اتاق که می‌شوم سریع ماسکش را روی صورتش می‌کشد و پشتش را به دو بالشتی که روی هم گذاشته تکیه می‌دهد. هوا خنک شده اما پنجره را تا ته باز می‌کنم تا هوای اتاق عوض شود.
چشمانش سرخن
لطفا صبر کنید...
شادان
0اینقد چشمهانو مالیدیم تا به این خونه برسیم که پر بشه از دونفره هاشون ولی خب بزور یک و نیم نفره دیدیم ازشون 🤣🤣