گیان یعنی جان به قلم فاطمه اصغری
پارت صد و پنجاه و سوم :
*
آن روز وحید من را تا سر کوچه رساند و خودش رفت. نتوانستم بابت همراهی کردنش اصرار کنم؛ تازه آشتی کردنمان، جلوی اصرارم را گرفت. تنها چیزی که در این مدت دور ماندن از وحید سعی کردم یاد بگیرم، این بود که گاهی قدر خودم را بدانم و برای دیده شدن فاصله‌ها را نگه دارم. گرچه حرف که به وحید می‌رسد، تمام قوانین دنیا برای من تغییر می‌کند؛ اراده‌ی من درهم شکسته و به احساسی عمیق‌تر بدل می‌شود. درست
لطفا صبر کنید...
شادان
0اخ قلبم چقد شیرین تو شرایط بدیه..