نقش نهان به قلم آزیتا خیری
پارت چهل و دوم :
نصرت لحظهای به چشمهای غمگین و ملتهب او نگاه کرد. از خودش شرمنده بود؛ شرمندهی قلبی که با ندانمکاری و سهلانگاری او شکسته بود. در رستوران را باز کرد و به داخل اشاره کرد. نگار وحشتزده و نومید قدم توی سالن گذاشت و نصرت قبل از اینکه وارد شود، بیاراده نگاهی به آسمان انداخت.
خدا همانجا بود؛ پشت ابرها که نه، توی هر نفسی که میکشید و نصرت این را خوب میدانست.
به میزی کنار شیشه
لطفا صبر کنید...
