پارت هشتاد و هفتم :

اما دست بردار نبود. عین یه حیوون پست فطرت سیلی توی صورتم زد و شدت سیلیش من رو بیش از پیش به لبه ی تخت نزدیک کرد. پتوم رو کنار زد. با لباس بیمارستان توی تخت خوابیده بودم و پاهام برهنه بود. با لذت به وسط پاهام خیره شد و گفت:
-عجب چیزی هستی پرنسس کوچولو.
دست لرزونم رو کش آوردم، فقط یه ذره دیگه. فقط یه ذره ی لعنتی دیگه. یالا لونا تو می تونی. تو می تونی دختر فقط یکم دیگه مونده. و سر انگشتم لبه ی

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۹ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️