طلوع دوباره به قلم فاطمه منصورآبادی
پارت سی و یک :
هنوز منتظرم حرف بزنه که عرفان ماشین رو روشن میکنه و راه میافته.
چند ثانیه چیزی نمیگم، بعد نگاش میکنم.
ـ کجا میریم؟
ـ رستوران.
ـ برای چی؟
ـ اول یه چیزی بخوریم.
ـ عرفان، تو گفتی میخوای همهچی رو بگی.
ـ میگم.
ـ خب پس چرا داریم میریم رستوران؟
یه نگاه کوتاه بهم میندازه.
ـ چون چند ساعته چیزی نخوردیم.
ـ مÙ
لطفا صبر کنید...
