اقیانوس چشم‌هایت به قلم زهرا مجموعی
پارت دویست و چهل و دوم :
اسپری را به دهانش می گیرم و زن با هر نفس های عمیق کمی آرام می گیرد.
دست های خشکش را روی دستم می گذارد و با پلک زدن تشکر می کند.
حالا کم کم مردم متفرق می شوند و من آه ام درونم را می سوزاند.
نگاه سنگین آن پسر بچه مرا وادار می کند نگاهش کنم، لبخند می زند و چشمکی حواله ام می کند.
گاهی یک بچه چهار یا پنج ساله می تواند از مادر سی پنج یا چهل ساله با شعورتر و فهمیده تر باشد.
لطفا صبر کنید...
