اقیانوس چشم‌هایت به قلم زهرا مجموعی
پارت دویست و سی و نهم :
آرام می نشینم و دوباره خیره آن گل دسته ها می شوم.
- کار پیدا کردم.
نگاهش می کنم تا ادامه دهد.
همانطور که با آش بازی می کند می گوید:
- تو‌ی مکانیکی.
تک خنده ناباوری می کنم و او نگاهم می کند.
- مکانیکی؟..چی میگی نیما؟ تو چندین سال درس خوندی، تو یه دارو ساز هستی..کارتو ول کردی، همه چیز رو ولی قرار نیست آیندت رو خراب کنی.
با خنده و پوزخند می گوید:
- انگار یادتت رفته ا
لطفا صبر کنید...
