اقیانوس چشم‌هایت به قلم زهرا مجموعی
پارت دویست و سی و هشتم :
می خواهم در را ببندم که دست تپل و چروک شده اش را روی در می گذارد و مانع بسته شدنش می شود.
با لبخند می گوید:
- دختروم بی زحمت آش و به یه کاسه دیگه بریز و کاسه خودمو بده، آخه یادگاری مادرمه.
آرام سرم را تکان می دهم و راهی آشپز خانه می شوم، با دیدن آشپزخانه بهم ریخته چند لحظه پاهایم به زمین می چسبد.
ظرف های کثیف، بوی بد آشغال و تمامی خوراکی ها روی میز، فقط یک قا
لطفا صبر کنید...
