اقیانوس چشم‌هایت به قلم زهرا مجموعی
پارت دویست و پانزده :
بالاخره جلوی آن مغازه کوچک چرکی می ایستم و نوشته اش را زمزمه می کنم.
- ساندویچی خوش طعم.
و واقعا اسمش برازنده اش بود، خوش طعم.
یک مغازه کوچک با صندلی های خراب و کاشی های کثیف و کلی مگس با بوی روغن سوخته و گاهی کالباس.
چقدر با بچه ها همچین جاهایی رو گشتیم، یادم می آید که چقدر نفیسا از ظاهر اینجا می نالید و هق می زد ولی من و سامان و نیما با خیال راحت نشسته و ساندویچمان را می خ
لطفا صبر کنید...
