اقیانوس چشم‌هایت به قلم زهرا مجموعی
پارت دویست و هشتم :
- بنظرم دیگه بیا بیرون.
لباس پوشیده با موهای خیس بیرون می آیم و یک لحظه سرم گیج می رود و دست به پیشانیم می گیرم.
کمرم را می گیرد و با صدای آشفته می گوید:
- چیزی نخوردی بخاطر اینه، دیروز خوب غذا خوردی؟
با این حرفش چشم های نفهمم روی سینی پر از غذا می افتد و او تند رد نگاهم را می گیرد و روی غذا های خشک شده می ماند.
با ابروهای گره خورده نگاهم می کند ولی نگاه من تار و پود موها
لطفا صبر کنید...
