اقیانوس چشم‌هایت به قلم زهرا مجموعی
پارت صد و هشتاد و سوم :
صدای خواب آلودش در گوشم می پیچد و من بی اهمیت با قاطعیت می گویم:
- بیا عمارت، پاکتی رو باید به دست خسرو برسونی.
بدون شنیدن جوابش تلفن را قطع می کنم.
نگاهم از روی آینه به خودم می افتد.
با دیدن چشم هایم نگاهم را تند می چرخانم..حتی خودم نمی خواهم خودم را ببینم چه توقع سختی از هاله داشتم، می خواستم ذهنش و فکرش راجب به من تغییر نکند.
پیراهنم را در می آورم و با دیدن خراش
لطفا صبر کنید...
