اقیانوس چشم‌هایت به قلم زهرا مجموعی
پارت شصت و هفتم :
با صدای ضعیفی جوابشان را دادم.
یکی از مرد ها گفت:
- خانم این پیانو و بسته ها رو کجا ببریم؟
نگاهم به کارتون های بزرگ و پایه بوم نقاشی خورد،رو به جلو حرکت کردم و گفتم:
- اگه زحمتی نیست ببرین بالا،تو اتاق باید بزارین.
آرام زیر لب گفت:
- وظیفه ست.
کنار نرگس ایستادم،با اینکه هنوز هم ناراحت بودم ولی او تنها حامی من در این خانه بود
با گرفتن دست های سردم نگاهش کر
لطفا صبر کنید...
