اقیانوس چشم‌هایت به قلم زهرا مجموعی
پارت شصت و هشتم :
تیشرت آستین بلند لیمویی را از بین لباس ها بیرون کشیدم و شلوار سیاه جذبی را انتخاب کردم و کشوی بالایی را باز کردم بدون توجه زیر لباس برداشتم و روی تخت انداختم،لباس های تنم را بی حوصله و عصبی کندم و زیر آب ایستادم.
نگاه ام در آینه به خودم افتاد.
البته این من نبودم
این فرد را نمی شناختم
این دختری که چشم هایش لبا‌لب پر غم بود
و آن قطره اشکی که روی گونه اش سرازیر می شد مطمئن
لطفا صبر کنید...
