سماح به قلم پریسا حصیری
پارت شصت و دوم :
سلیم یک تای اَبرویش را بالا می برد و با لبخند محوی می پرسد:
_گذشتم؟
روی صورت خیسش خم می شود و نگاه دریده اش را به لبان کوچک و قرمزش می دهد، لبانی که در اثر باران خیس و خوردنی شده بودند و سلیمی که تماما خود را کنترل می کرد تا حرکت ناپسندی نکند:
_من ازت نگذشتم، من از خودم گذشتم اما از تو نه تیدا، من هنوز هم به فکرتم دقیقا همین جا...توی بغلم!
تیدا نمی توانست باورش کند،
لطفا صبر کنید...
ابرا
1وای مردم از خنده حجی جون صدات دربیار طرف بگورخه من فکر میکنم محمد علی می فهمه سلیم با تیلدا هست