سجین به قلم آرزو مهاجر
پارت هجده :
از سرپناه مجسمه درآمد و صندلش را فوری پوشید. تا میرفت از سید بپرسد حکمت حضور اینها در خانهاش چیست، هی یادش میرفت. بیشتر از این صبر نکرد و به طرف اتاقش فرار کرد.
وقتی سید از کارگاه بیرون رفت و در را قفل کرد، دل در راهرو نبود. وارد آسانسور شد و به همکف رفت. وارد غذاخوری شد و میز پر از صبحانه را دید؛ اما باز هم دل را ندید. دوباره به سالن برگشت. اما اثری از دل و شلوغ کاریهایش نبود.
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
ترانه
1خیلی شیک و اروم داشتم میخوندم تا رسیدم به اخرش و دلم ریخت
۲ ماه پیشهدیه
1وای دل رو زدن😰😰
۲ ماه پیشحنانه
1مشکل جلال با کوظی بدبخت چیه🤣
۲ ماه پیشسی سی
0چیزی که خوشم میاد و برام عجیبه اینه سید هیچ عکس العملی به حرف جلال نشون نمیده ولی به دل چرا
۲ ماه پیشزهرا
0چیشدد😱 وایی
۲ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

هانیه
0واای من عاشق این دونفر شدم😭💗