نفس هایم به قلم الهه محمدی
پارت صد و بیست و چهارم :
وارد خانه که شد، از دیدن حیاطِ بزرگ با باغچهی پهن و زیبایش که شبیه یک باغ کوچک بود، چشمهایش دُرُشت شد:
-وای! چقد اینجا قشنگه. چه بزرگه!
پردیس دست روی شانهی نفس گذاشت و کنارش خم شد:
-اینجا رو باید بهار ببینی. وقتی شکوفههای گیلاس شکفته میشن.
نفس به مادرش نگاه کرد. پردیس دستی سرتاسر باغچهی بزرگ که شبیه مستطیلی پهن بود، کشید. یک قسمت حیاط را کاملا به خودش اختصاص داده بÙ
مطالعهی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

میم
1اینم مثل پدرش مغرور و شکاکه 🤭🙏🏻