نفس هایم به قلم الهه محمدی
پارت صد و بیست و سوم :
به ساعتش که نگاه کرد، چیزی تا زمان تعطیلی نفس نمانده بود. اینقدر روحش به شنیدن صدای آرش، حتی تکرار خاطرات تلخ با او محتاج بود، که زمان را فراموش کرد. فورا سر خیابان رفت و یک تاکسی دربست گرفت. پشت هر چراغ قرمزی که میماندند، سرش را جلو میکشید و تایمر را میشمرد. میترسید به نفس نرسد و به خانه برود. میتوانست با او تماس بگیرد تا از خانه بیاید، اما نمیخواست دخترک با خانواده پدرش مواجه ش

لطفا صبر کنید...

میم
2آخی،چقدر مادر دختر بهم میان و کنار هم قشنگن،رزیتا ندونسته حرف خوبی زد،باید یه جدایی موقت بیفته تا آدما قدر همو بدونن،همون رزیتا فکر نکم چند روزم طاقت بیاره دوری از مادرشو،آرزو می کنه با تمام اون سخت گیریا زود برگرده 🙏🏻