پارت صد و چهل و دوم :
دوان‌دوان و با قلبی که حس می‌کرد الساعه از سینه بیرون می‌پرد به سمت در یورش برد. تا این لحظه هر چه که دعا از بر داشت، خوانده بود. نمی‌دانست تسبیحش را چند دور تمام کرده است. باید به فیروز می‌گفت که یکی‌یکیِ نذرهایش را بنویسید مبادا یادش برود. فقط کاش آن زمان می‌رسید که واجب شود، ادایشان کند.
حالا از ظهر گذشته بود و کسی کلون مردانه را می‌کوبید.
دیدن فیروزه که لبه‌ی باغچه نش
لطفا صبر کنید...
