خواب باران به قلم الناز محمدی
پارت پنجاه و سوم :
هاله پشت چشمی نازک کرد و کامل سمت هاتف چرخید:
-با باران حرف زدی؟ نکنه بابا یه چیزی به باباش گفته باشه که نشه جمعش کرد هاتف؟
تمام خطوط صورت هاتف ضعف و درد را فراموش کرد و از هم باز شد؛ تا گفت «چی؟» عارف خم شد سمت هاله و با حیرت ساعد آویزانش را کشید وگفت:
-مگه قضیه کشیده به بحث اونا؟
هاله صاف نشست و نگاهش بین دو برادرش چرخ خورد:
-مگه شماها خبر ندارید؟
هاتف عصبی گفت:
-هاله Ù

لطفا صبر کنید...

ایلما
0این لعنتی از کجا پیداش شد اخه 😔این همه وقت نبودش