کوه به کوه می‌رسد به قلم عاطفه لاجوردی
پارت دویست و نهم :
دیدن آن عکس کافی بود تا با سرعت نور به گذشته برگردم. به شبهایی که در سکوت حیاط کنار حوض می‌نشستم و گاهی یک دل سیر اشک می‌ریختم. اشکهایی که نیمی خوشی و نیمی غم داشت. خیلی گذشت تا توانستم آن گذشته را پشت سر بگذارم. ماه‌بانو کمک کرده بود یاد بگیرم با نداشته‌هایم کنار بیایم و فقط به جلو نگاه کنم. همین باعث شد کم‌کم عادت شب‌نشینی و گریه از سرم بیفتد. بعدها آن حوض هم از میان حیاط برداشته شد اما
لطفا صبر کنید...
شادان
0به به مادرشوهر هم بالاخره اومد