همسر سابق من به قلم پریسا حصیری
پارت سی و یک :
مهتا نفس عمیقی می کشد تا آرامش خودش را حفظ کند:
_اصلا هر کی، به توچه میراث، به توچه؟ من از همون وقتی که طلاقم دادی دیگه تو رو حتی به عنوان پسرخاله مم قبول ندارم....پس بس کن بذارم من زندگیم رو بکنم.
میراث دستانش را رها کرده، مهتا مشغول ماساژ دادن مچ دستش می شود و زیر لب نجوا می کند:
_وحشی!
میراث چشم تنگ کرده، سر تا پایش را با نگاهش رصد می کند و نیشخند می زند:
_خ
لطفا صبر کنید...
ماهی
0چقدر این میراث پروعهه