پارت هشتاد و چهارم :

ای کاش می دونستم اون شب آخرین شبی بود که تا مدت ها آروم سرم رو روی بالش گذاشتم.
با صدای در زدن و زنگ زدن گوشیم به طور همزمان از خواب پریدم.
از جا بلند شدم و دستی به چشمم کشیدم:
-کیه؟
مجبور شدم چندباری پلک بزنم تا بتونم اسم افتاده روی گوشی رو ببینم ولی همزمان با اشاره ای به در، بازش کردم. تیانا و سروین هم زمان خودشون رو داخل اتاق انداختن و در رو محکم پشت سرشون بستن.
-هوا هنوز تاØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • نفس

    0

    مرسی گلم ببینیم اخروعاقبت اینا چی میشه

    ۲ ماه پیش
  • هانا

    2

    کامی مثل یک آدم متمدن از پله ها پایین رفته ولی مثل یک بی شعور واقعی تیشرتش رو پرت کرده 🤔 چه جالب 🤣🤣

    ۳ ماه پیش
  • دینا قاسمی | نویسنده رمان

    کامی دیوانه

    ۳ ماه پیش
  • هانا

    0

    کامیه دیگه مدلشه 🤣🤣

    ۳ ماه پیش
  • دینا قاسمی | نویسنده رمان

    🤣🤣🤣

    ۳ ماه پیش
  • نیلوفر آبی

    3

    دمتون گرم دختر خیلی عشقی منکه کلی عشق میکنم با این رمان بسیار زیباست لذت بردم خسته نباشید واقعا زیبا بود این پارت

    ۳ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️