پارت سی و هشتم :
چون همه‌اش که نمایش نبود، نه؟ اون هر روز برای امرار معاش کار می‌کرد، کف خونه‌ی اشراف رو می‌شست، توالت‌های یه بانو رو تمیز می‌کرد.
کامران که به شدت پریشون بود، کلاهش رو پایین کشید، نقاب زنجیرین رو روی صورتش انداخت و مستقیم از اتاق پدربزرگش رفت به مرکز شهر. مصمم بود در چیزی که دیوونگی به نظر می‌رسید دلیلی بیابه، اون بسته‌ها مستقیم‌ترین مسیر به سوی وضوح بودن.
شب قبل مُه
لطفا صبر کنید...
