بها به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت هشتاد و نهم :
لباسش مال سربازهای آیرس بود، به بالای سرش رسیدم و بهش نگاه کردم.
مثل جسمی بی جون، بی حرکت روی شاخه های شکسته دراز کشیده بود.
یونیفرم روشنش با لایه های ضخیم و پراکنده ای از گل و لای تیره شده بود، گودی عمیقی روی قفسهٔ سینه و پهلوش حفر شده بود و لا به لای پارگی های لباسش دریایی از خون خشک شده بود.
یکی از پوتین هاش دراومده و همراه کلاهش کمی اون‌طرف تر پرت شده بود.
نمی دونم، شایدم ج
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
Hhhh
2و جالبیش اینه که همین درد و رنج رو انقدر قشنگ روایت می کنه که آدم عاشق خوندنش میشه🥲❤️ دردشونو دوست دارم،تموم صحنه ها هر چقدرم تلخ به دل میشینن👏
۳ ماه پیشHhhh
2ولی من واقعا جدا از همه چیز به این قلم و قدرت کلمات نویسنده تعظیم می کنم🛐🛐 یعنی همه چیزو توی ماهرانه ترین حالت ممکن، قوی، پخته،پر حس و حال و طبیعی درمیاره طوری که آدم احساس نمی کنه داره یه رمان غیر واقعی می خونه همه چیز جلوی چشمت زندست!👏👏🌹
۳ ماه پیشمهسا
1نهه رابین.. روله.. خیلی سخته آدم یهو با جنازه همخونش مواجه بشه.. اونم برادری که عاشقشه
۳ ماه پیشPar
1آخ آیرین مظلوم و کوچولو🥺❤️ از اریک ناراحتم واقعاا انقدر این بچه زجر کشید تا خونوادش زنده بمونن حالا ممکنه همشون توی جنگی که اون فرماندشه کشته شده باشن🙁
۳ ماه پیشYas
1همه می دونن خواهرا برادراشونو از خودشونم بیشتر دوس دارن🙂💗🖤 می ترسم این غم از اریک جداش کنه،می ترسم نتونه ببخشتش و همه چیز خراب شه🥺
۳ ماه پیشYas
1نویسنده استعداد عجیبی توی به تصویر کشیدن درد و رنج داری🥲🖤 ادمو می کشونی توی عمق فاجعه..از ته قلبم احساس غم می کنم..🙁🥺 آیرین خیلی به برادرش وابسته بود همش می گفت ازینکه آخرین بار خداحافظی نکردم پشیمونم🙂
۳ ماه پیشملکه
1الهی بمیرم..چقدر گناه داره آیرین ..
۳ ماه پیشاکرم بانو
1وای اشکم در اومد . . . خیلی غم انگیز بود . . . ایرین چه دردی میکشه
۳ ماه پیشفاطمه
1چقدر سخته ..😭😭 آیرین بیچاره رابین بیگناه.. اینا همش زیر سر آلکازار هست لعنت بهت آلکازار عوضی😡
۳ ماه پیشMobina
1خیلی دردناکه و کاش از سمت جنگل نمیرفتند💔😭
۳ ماه پیشمریم
1ای وای رابین کشته شد🥲آیرین چقدر عذاب میکشه🫠😭.ممنونم عزیزم بابت پارت ❤️💋
۳ ماه پیشAvin
3آیرین عزیز و مظلومم🥺😭😭💔 فکر نمی کنم بتونه این غمو تحمل کنه خیلی عاشق داداشش بود☹️💔
۳ ماه پیشAvin
2خدایاا چی نوشتی نویسنده😭😭 واقعا قلبم به درد اومد و پا به پاش گریه کردم انگار یکی از نزدیکانمو از دست دادم حسش خیلی طبیعی و واقعی بود🥺🥺💔
۳ ماه پیشدختر صحرا
6واقعا با این پارت اشک ریختم و اینکه همیشه ممکنه آخرین بار باشه پس حواسمون رو جمع کنیم ..سرنوشت چیز عجیبیه
۳ ماه پیشماهی
0دقیقا رابین هنوز خیلی بچه بود بنظرم
۳ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
Godrina
0هیچوقت تصور این صحنه و این دیالوگ ها از خاطرم پاک نمیشه.. این رمان توی ذهنم موندگاره تا همیشه!!..