پارت سی و چهارم :
شبانه
توی اتاقم نشستم و زانوهایم را توی شکمم جمع کردم. موهایم روی شانه‌ام ریخته بود و مثل پیچک‌هایی سرد و بی‌جان، پوستم را لمس می‌کرد. چند ساعتی همان‌طور خشکم زد. احساس بسیار بدی بود؛ شبیه به گیر افتادن در یک تله‌ی خرس که هرچه بیشتر تقلا می‌کنی، دندانه‌های آهنی‌اش عمیق‌تر در استخوانت فرو می‌رود. می‌خواستم از این خراب‌شده بروم، می‌خواستم فرار کنم و در تاریکیِ جاده‌ها گم
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
....
0احساس می کنم قرار نیست اتفاقی برای شبانه بیفته اما همش صدای آراز تو گوشمه که می گفت به شاهان نباید اعتماد کنه..