پارت صد و بیست و دوم :
دست‌های گرم و پناه آغوش سهند لحظه‌ای مرا در خود بلعید؛ اما گرما نتوانست انجماد جگرم را ذوب کند. آن تسلا مثل مخدری کوتاه‌مدت بود که به رگ‌های سوزانم تزریق می‌شد؛ اما درد اصلی، عمیق‌تر از آن بود که با چند جمله آرام بگیرد. گرهی کور و سرطانی توی گلویم پیچ خورده بود که نفس کشیدن را برام شبیه به فرو دادن تپه‌ای از خرده‌شیشه می‌کرد. چطور می‌شد با چند کلمه حقیقت چند سال لجن را بشوییم و پاک ک
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۰ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۰۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
سارا
0ای وایی😭😭 خیلی دارک شد همه چی
۴ ماه پیشروشن
1ای وای من چجوری تا پارت بعد صبرکنم
۴ ماه پیشپرنیان
0مرسی حنانه جان بابت پارت💓💓 وسطش هنوز منتظر بودم یه چیزی پیش بیاد نگه 🥲😂
۴ ماه پیشپرنیان
1ولی اگر منطقی نگاه کنی همونقدر وه سهمد هیچ کارست پرواز هم هیچ کارست این بیچاره تا الان حتی شک داشت باباش کیه و دوبار تو زندگیش فرهاد رو ندیده واقعا بی گناهه
۴ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
لیلی
0ووی خیلی وحشتناک شد😱