پارت سی :
برگشتم. حرکتم آن‌قدر کند و وحشت زده بود که انگار زمان در این اتاقِ نفرین‌شده از حرکت ایستاده بود. با چشمانی که از ترس و شوکِ ناگهانی در حدقه گشاد شده و برق می‌زد، به او خیره شدم.
کتِ گران‌قیمتِ او را با دو دست چسبیده بودم؛ کتی که حالا مثل یک مدرکِ جرمِ سنگین و غیرقابل انکار، میان انگشتانِ یخ‌زده‌ام مچاله شده بود.
سایه‌ی بلند، تاریک و غول‌پیکرش، تمامِ نورِ ملایمِ پنجره‌ی قدی ر
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۰ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۱۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
پرنیا
0خودش رفت دوتا بدعنق تر از خودش اومدن
۳ ماه پیشپرنیا
0واای گیر کردن تو جایی که نتونی هیچ کاری کنی وحشتناکه نفسم گرفت 😟😟
۳ ماه پیشملیی
0کاش با یکی از نگهبانا بتونه گرم بگیره فرار کنه
۴ ماه پیشنوا
1فکر می کنی جراتشو داره؟! اصن به فرض که جراتشو داره فکرر می کنی اون بادیگارد جراتشو داره به چیزی که متعلق به مهراده حتی نگاه کنه؟!
۴ ماه پیشمینا
0منم به همین فکر کردم ولی وقتی مهراد اومد تو ذهنم پشیمون شدم 🥲
۴ ماه پیشنیا
0خانوم لرکی یعنی یه پارت هدیه به ما تعلق نمی گیره؟! خیلی تو خماری موندیم
۴ ماه پیشنگین
1ریحان فکر کنم فقط با مرگ از اونجا بتونه بره البته بعید نیست مهراد جسدشم مور و موم کنه بزاره دکوری اتاقش
۴ ماه پیششایلین
1شک ندارم برای همون بادیگارا هم کلی قانون گذاشته؛ ریحان جان می تونی فرار کنی تو این جزیره جز مهراد کسی جرات نداره بهت دست بزنه فقط بدو خودتو گم و گور کن تو همون جزیره😂
۴ ماه پیشنگین رمان فن
1منکه نمیدونم واسه مهراد دقیقا چیکار باید بکنم؟ این از رد فلک گذشته کاملا بلک فلگه
۴ ماه پیشراز
0بیچاره ریحان از زندانی هم زندانیتر شده
۴ ماه پیشمینا
0عالی بود😍 چقد ترسناکه ریحان اونجا تنها مونده دلم گرفت براش
۴ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
....
0ریحان خیلی امیدوارتر از منه؛ من بودم فکر کنم تا الان چندبار خودکشی کرده بودم..:))