حکومت زنان به قلم مبینا ترابی
پارت صد و سی و سوم :
نمیدانم چند دقیقه بود که روبهروی آینه ایستاده بودم.
نه جرئت پایین رفتن داشتم، نه توانِ فرار.
انگشتهایم را روی پارچهی آبی پیراهن کشیدم. هنوز بوی عطر خسرو در اتاق مانده بود؛ همان بوی تلخ و سنگینی که هر بار از کنارش رد میشد، انگار تا ساعتها روی لباس آدم مینشست.
خواستم نفسی عمیق بکشم که صدای موتور چند ماشین، سکوت عمارت را شکست.
قدمهایم ناخودآگاه به س

لطفا صبر کنید...

رز.
2خسرو واقعا آدم عجیبیه. ممنون از پارت جدید