پارت صد و نهم :

سهند گوشی را که روی پیشخوان بود، برداشت. نگاهش در ابتدا کنجکاو بود، اما با هر کلمه‌ای که شنید، انگار که رنگ از چهره‌اش بپرد و سایه‌ای از خاکستر روی آن بنشیند، صورتش منجمد شد. خطی عمیق میان ابروهایش افتاد و فکش چنان سفت شد که عضله‌های صورتش زیر پوستِ کشیده‌اش برجسته شدند.
دیگر آن سهندِ عاشق‌پیشه نبود؛ مردی بود که انگار به یک‌باره از دنیای ما پرت شده بود به اعماقِ یک فاجعه.
نفس‌

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۳۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • پرنیان

    1

    اینا چرا هر دیقه از خونشون میزنن بیرون لعنتیا یه دو دیقه تو خونه بند شید 😂😭

    ۴ ماه پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    😂😂

    ۴ ماه پیش
  • پرنیان

    0

    وایی چرا اینجوری میشه همش چرا یه دیقه همه چیز با پرواز و سهند راه نمیاد

    ۴ ماه پیش
  • رزا

    0

    آیا می بینیم آرامش پرواز را ؟

    ۴ ماه پیش
  • فخری

    0

    مرسی حنانه جون خسته نباشی عالی بود قلمت ماندگار🌸🩷🌸🩷🌸🩷

    ۴ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️