پارت صد و هفتم :
چند دقیقه همانطور خمیده کنار سینک ماندم. نفسهایم بریده بریده از گلویم بیرون میآمد و قطرههای آب از شیرِ نیمهباز با صدایی یکنواخت روی چینیِ سفید میافتادند. آن صدا عجیب شبیه تپشهای کند و سنگین قلبم شده بود.
دستهایم را زیر آب گرفتم. آب سرد روی پوست داغم دوید و کمی از لرزش انگشتانم کم کرد. سرم را بالا آوردم و دوباره در آینه نگاه کردم. چهرهای که مقابلم بود شبیه من نبود. دختری ب
لطفا صبر کنید...

افسون
0حنانه جان تا چقدر خیال پردازی برای این دو تاکفتر عاشقمون مجازه گلم🤔🥰آخه دلم میخواد تا اوج بودن ببرمشون کنار هم خیلی حیفه آیت باز اومد از راه دور هم میتونه لحظاتشون بی روح کنه 🤕🥺